|
Z dniem śmierci pracownika stosunek pracy wygasa. Wszelkie świadczenia po zmarłym takie jak np. wynagrodzenie za pracę, ekwiwalent za niewykorzystany urlop, nagrody, dodatki, nie są już przychodami ze stosunku pracy. Wobec tego nie stosuje się do nich ani kosztów uzyskania przychodów ani nie odprowadza żadnych składek do ZUS.
Prawa majątkowe ze stosunku pracy przechodzą po śmierci pracownika, w równych częściach na małżonka oraz inne osoby spełniające warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej w myśl przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W razie braku takich osób prawa te wchodzą do spadku i podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, a nie podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Obok małżonka, do renty rodzinnej uprawnieni są: 1) dzieci własne, dzieci drugiego małżonka oraz dzieci przysposobione (do ukończenia 16 lat; do ukończenia nauki w szkole, jeżeli przekroczyły 16 lat życia, nie dłużej jednak niż do osiągnięcia 25 lat życia, albo bez względu na wiek, jeżeli stały się całkowicie niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolne do pracy w okresie, o którym mowa w pkt 1 lub 2)2) przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnuki, rodzeństwo i inne dzieci, w tym również w ramach rodziny zastępczej;3) rodzice.
Dla uprawnionych członków rodziny, którzy są beneficjentami powyższych świadczeń, stanowią one przychód z praw majątkowych. Przychód ten (równy dochodowi) podlega opodatkowaniu. Na pracodawcy jako płatniku ciąży obowiązek pobrania i wpłacenia do urzędu skarbowego 19% zaliczki na podatek dochodowy od wypłat dokonanych na rzecz członków rodziny pracownika.
Oprócz tego, po zakończeniu roku podatkowego, pracodawca musi przesłać adresatowi świadczeń informację PIT-11 o wysokości dochodu z tytułu praw majątkowych i pobranej zaliczki.
|